Video; Turkey roadtrip 2013

Onze Turkije reis was dus zeer geslaagd. We hebben ontzettend veel gezien in de korte tijd dat we er waren, en het is gewoon een prachtig land. Vooral Istanbul en Cappadocië waren geweldig. Wat betreft de kustlijn, dit was allemaal beeldschoon maar de drukte in het hoogseizoen maakte het voor ons net iets te druk (en te toeristisch). Hieronder een compilatie van de filmpjes die wij gemaakt hebben in Turkije.

post bottom


Posted in TRAVEL | August 25th, 2013 6 comments

Olü Deniz & Kayakoy

Het dorpje Hisaronu waar wij verbleven was een groot toeristisch centrum vooral gericht op de Engelse bezoeker. Overal kon je een typisch English Breakfast krijgen of je kon met een pint naar het Engelse voetbal kijken. Tijd voor ons om er op uit te trekken dus. Als eerst gingen we naar de spookstad Kayakoy. Vroeger woonden hier Grieken maar sinds 1923 zijn deze mensen vertrokken en hebben de huizen zo achtergelaten. De huizen liggen tegen een bergwand aan, en als je door het dorp loopt (of meer klautert, er is niet echt een goed pad) geeft het inderdaad een spookachtig gevoel. Er staan nog steeds putten die men vroeger gebruikte, en ook vonden we een soort stenen kuip waarin men olijven stampten tot olie (wist hubby te vertellen).

We reden verder langs de kustlijn naar het strand van Olü Deniz, dit is een prachtig breed zandstrand met een heldere zee. Verderop waren nog meer mooie strandjes te vinden en daar genoten we dan ook volop van. Na een verfrissende duik in de zee, rustten we wat uit onder de pijnbomen. In de middag gingen we terug richting het hotel waar we nog even rond zwembad hingen. We bekeken het laatste deel van onze Turkse reis en besloten om een dag eerder naar Griekenland te gaan. Beide zijn we dol op Griekenland en we konden dan ook niet wachten om daar naartoe te gaan.

De volgende ochtend vertrokken we na een formidabel ontbijtje naar Kusadasi; onze laatste verblijfplaats in Turkije. De rit ging uitstekend, en we waren er best wel snel. Het hotel was zo gevonden, maar helaas was dit wel de minste verblijfplaats van de hele reis. Overal hingen kaarten door het hotel met regels (je mocht bijvoorbeeld geen eigen eten en drinken meenemen in het hotel… heel apart) en de kamers waren gewoon vies. Gelukkig bleven we hier maar een nachtje. We besloten maar meteen de auto in te leveren, en na de chaos in het centrum te hebben overleefd kwamen we aan bij Europcar waar de auto ongedeerd ingeleverd werd! Dat voelde goed, want je weet nooit wat er allemaal kan gebeuren. We gingen (na een flinke sorbet aan de zee) terug naar het hotel om spullen in te pakken en ons klaar te maken voor morgen; de bootovertocht naar ons geliefde Griekenland!

olu1

olu2

olu3

olu4

olu5

olu6

olu7

olu8

post bottom


Posted in TRAVEL | August 22nd, 2013 1 comment

Never just take a yellow road…

Het begon allemaal zo goed… Na een lekker Turks ontbijt reden we naar de chaos van Antalya. Ik kreeg weer even een Istanbul-flashback maar gelukkig is deze stad stukken kleiner dan voorgenoemde. De weg die daarna volgde was prachtig! Mooie zee, met daarnaast hoge groene bergen. Hier en daar was een mooie baai te zien en we genoten van de trip.

Onderweg bekeken we de kaart even. De rit ging zo voorspoedig dus ik dacht dat het wel leuk was als we een stuk afsneden (de hoofdweg liep nogal om naar onze bestemming) en een gele weg namen. Dan kregen we vast en zeker mooie uitzichten was mijn voorspelling. Deze voorspelling kwam uit. Helaas had ik van te voren niet voorspeld dat de wegen zo verschrikkelijk slecht waren dat het een wonder mag heten dat de huurauto zonder enige schade op de afleverplaats is gearriveerd. De weg bleef maar stijgen en stijgen en ik kreeg echt de zenuwen. Hubby daarentegen zat me vanaf de rechterkant uit te lachen want wat kon er nou gebeuren was zijn antwoord? Inmiddels waren alle scenario’s al mijn grijze massa gepasseerd, en vol temperament besloot ik dat even mee te delen aan hem.

Toen de weg begon te dalen (na drie miljoen kilometer ongeveer) deed mijn hart een sprongetje. Nog steeds zaten er gaten in de weg zonder asfalt waar een atoombom jaloers op zou zijn maar ik kon in ieder geval ergens daar duizenden meters beneden een kronkelend weggetje zien liggen waar wij binnen nu en weet ik hoeveel uur terecht zouden komen (en dan hoop ik via de weg, niet via de zwaartekracht if you know what i mean). Het gele weggetje was dus een drama maar ik moet wel eerlijk bekennen dat het gele weggetje ook veel moois had. Leuke dorpjes, mooie vergezichten en af en toe een geit die ons een begroeting gaf. Alsnog voelde ik mij een gezegend mens toen ik veilig mijn eerste stappen in ons hotelletje in Hisaronu zette…

window1

window2

window3

window4

window6

window7

window8

window9

window10

window11

window12

window14

window15

post bottom


Posted in TRAVEL | August 16th, 2013 2 comments

Kust bij Side

Toen we na ons ballonnenspotten vertrokken reden we naar Konya over de meest saaie weg. Gelukkig hadden we Justin Timberlake in de CD-speler zitten, dat maakte een hoop goed. Na de drukte in Konya reden we zuidwaarts door het Taurus gebergte. Eindelijk was er weer wat te zien in de omgeving in plaats van vlakke velden met zonnebloemen of zonder gewas. Via Manavgat reden we naar Side waar ons een enorme drukte stond te wachten….

Vol met nieuwsgierigheid reden we Side in. Er stonden wat archeologische dingen langs de weg, en toen we dichter bij het centrum kwamen was de weg bezaaid met toeristen. Het was zo druk! We reden naar de plek waar ons hotel ongeveer zou liggen maar we konden het niet vinden. Volgens de politieman die alle toeristen in de gaten hield moesten we een klein paadje op. En inderdaad, aan het einde van de weg lag ons pensionnetje, vlak bij het strand en een boulevard. We werden hartelijk welkom geheten door twee Turkse mensen die geen woord Engels spraken. Onze kamer was basic maar prima het enige probleem was dat we de airco niet aan kregen en het was inmiddels +40 graden….

Die avond aten we op de boulevard bij een Turkse gozer die mij die middag had beloofd de tafel leuk aan te kleden voor ons (Ik was net zoals alle andere toeristen van de straat gesleurd door deze beste man toen ik even alleen een wandeling maakte. Kop thee werd me in de strot geduwd en hij zou wel een tafeltje voor me reserveren. Normaal haat ik dit soort dingen maar ik was MOE van al het zoeken en doen dat ik dit wel lekker makkelijk vond ). En dat had hij gedaan! We genoten die avond van een heerlijk diner terwijl de Meditteraanse wind ons verkoelde. En alsof dat nog niet alles was werkte de airco die avond ook nog eens in onze kamer.

side1

side2

side3

side4

side5

IMG_6143

 

side6

side7

side8

side9

side11

post bottom


Posted in TRAVEL | August 12th, 2013 4 comments

The sun goes down…

Wat altijd eens op mijn lijstje heeft gestaan is een bezoek aan Cappadocië en dan vooral de zonsondergangen bekijken. Voordat we naar ‘ons’ plekje vertrokken gingen we eerst naar de supermarkt om appelcider te kopen om daar op te drinken en om mee te toosten. We parkeerden de auto, deden een mini-hike om de beste plek te vinden (met soms enorme afgronden, ik was heel erg dankbaar voor mijn Timberlands op dat moment… brrr) en toen was het genieten geblazen. We schonken de glaasjes in, deden een toost en namen toen een slok van onze heerlijke appel… azijn! EEWWW, aangezien we geen Turks spreken schenen we dus azijn te hebben gekocht in plaats van een lekkere cider. Tussen het kokhalzen door stond ik te gieren van de lach. Uiteindelijk hebben we dus maar zonder drankje genoten van een werkelijk perfecte zonsondergang. Heerlijk in de wildernis, met alleen natuur om je heen, en dan die prachtige zon die ondergaat, echt mijn idee van genieten. Kijk even mee naar een overload aan foto’s van dit prachtige schouwspel…

set1

set2

set3

set4

set5

set6

set7

set8

set9

set11

set12

set13

set14

set15

post bottom


Posted in TRAVEL | July 28th, 2013 6 comments