S I N E S T I . R O M A N I A

Het leven in Roemenië was echt twee weken van rust. Iedere ochtend werden we wakker door het kraaien van de haan die dat deed om maar goed duidelijk te maken dat dit echt zijn stukje land was. We rolden langzaam uit bed, dronken een kop koffie in het ochtendzonnetje en besloten die ochtend wat we gingen doen.

We hebben veel kluswerk gedaan en daar waren we dan op onze manier druk mee. Likje verf hier, tegeltje daar: we hadden in ieder geval iets om mee bezig te zijn! Op andere dagen zaten we veel in de tuin, speelden we wat met de kip die net kuikentjes had gekregen of gingen we lopend boodschappen doen.

Op een dag toen we naar de markt gingen om spulletjes te halen zag ik een witte puppy op de weg liggen. Nadat ik er zachtjes voorbij was gereden beloofde ik mezelf dat ik haar mee zou nemen als zij er op de terug weg nog lag… Guess what; de pup lag er nog! Ik wikkelde m’n vest om d’r heen en we reden verder naar huis. Schoonmoedertje lief slaakte een kreet van walging toen ze het kleine monstertje zag. Op dat moment zag de pup er echt heel triest uit. Bruin en dof van het vuil, de luizen en vlooien sprongen van hot naar her, onthaarde plekken met schurft en aan haar pootjes zaten stukken kauwgom. Hartstikke zielig. Na een flinke wasbeurt met Head&Shoulders liep ik naar de apotheek (daar hebben ze ook dierenspullen bij de apotheek) en nam wat anti-vlooiendruppels en ontwormingsspul mee voor de arme ziel. Die avond dacht ik echt dat haar laatste uur geslagen was. Bij elke aanraking kreunde ze en ze poepte water. In een flinke doek lag ze op m’n schoot en eigenlijk dacht ik dat ze de ochtend niet zou halen tot ik de volgende morgen vroeg uit het raam keek en madam achter de kippen aan zag rennen! Nu is ze flink aan het groeien en ze begint al echt waaks te worden. Superleuk!

Tja verder aten we goed en veel, genoten we van de zonnestralen, haalden we dagelijks emmers lekker water uit een bron, keken we vanaf het balkon hoe de paard & wagens voorbij reden, maakten we (of nouja ik) veel foto’s, aten we de meest verse aardbeien ever, decoreerden we het huis, maakten we plannen voor volgend jaar om het weer zo’n productieve en heerlijke tijd te laten worden als nu…

005

004

030

031

055

010

034

033

011

032

 


Posted in TRAVEL | June 18th, 2013 5 comments

M A R A M U R E S

Meer richting het westen van Roemenië reden we de provincie Maramures in. Een veelzijdige regio met heel veel kloosters, mooie landschappen en vriendelijke mensen. We waren op tijd vertrokken en we waren dan ook al snel aangekomen bij onze eerste bezienswaardigheid; Barsana monastery! Een prachtig gelegen klooster met een houten kerk en geweldig mooie verblijven voor de nonnen. De hele tuin er omheen was ook echt netjes aangelegd. We moesten voordat we echt naar binnen gingen een soort wikkelrok aan, die van mij had een beeldige bloemenprint haha!

Nadat we een uurtje daar hadden vertoefd, de nonnen een fooitje hadden gegeven omdat we foto’s mochten maken vertrokken we weer want het sightsee’en was nog niet klaar vandaag! Eerst namen we een break om eens even lekker te barbecuen. We hadden vanuit Nederland van die kant en klare grilletjes gekocht, en in Roemenië kochten we verse mici (knoflookworstjes). Het duurde even voordat we door hadden hoe we ze goed gaar konden krijgen, maar na een tijdje stonden we te knabbelen aan heerlijke worstjes op brood met een dot mosterd.

We reden weer verder, dit keer met volle buiken. De grens van Oekraïne was erg dichtbij en een keer reden we er zelfs bijna overheen. Niet de bedoeling! Wel kreeg mijn telefoon om de tien minuten een seintje dat we nu echt in Oekraïne waren en we schrokken van de tarieven die ze er daar op na houden. Na een eindje rijden kwamen aan in het dorpje Sapanata waar de ‘merry cemetery’ ook is. Klinkt apart, op reis een begraafplaats bezoeken maar dit is een speciale. Deze heeft namelijk hele aparte grafstenen met daarop de levens in beeld geschilderd van de desbetreffende begraven persoon. Het geeft echt een heel mooi beeld, elke grafsteen (of grafhout? want ze zijn grotendeels van hout gemaakt geloof ik) heeft zijn eigen plaatje.

Voor de begraafplaats zat een oud vrouwtje wol te spinnen en te breien, en ze zag er te schattig uit om zo aan me voorbij te laten gaan. Hubby stapte op de beste dame af met de vraag of ‘deze fotograaf’ even een foto van haar mocht maken. Speels gooide ze haar vlecht uit haar gezicht, zette haar liefste lach op en genoot van de aandacht. Ja dit soort mensen zijn toch echt geweldig om tegen te komen!

Helaas betekende dit bezoekje ook meteen het einde van onze Roemenië reis. We hadden inmiddels alles gezien wat we wilden zien, en reden met wat gezonde tegenzin terug naar de Hongaarse grens waar we nog 1 nachtje aan de Roemeense zijde verkeerden. Een einde van een echte toptrip!


Posted in TRAVEL | November 27th, 2012 4 comments

N O R T H . O F . R O M A N I A

Vanuit Iasi vertrokken we in westelijke richting langs de noordgrens van Roemenië met Oekraïne. En wat is het landschap daar toch divers! We reden eerst langs de vele zonnebloemvelden, en was het land vooral plat en droog. Hier en daar stond een kerkje met bijna altijd klanken van muziek die eruit kwamen. Uiteindelijk kwamen we weer in de heuvels terecht en dit was echt bi-zar mooi! De grasvelden leken wel van fluweel zo mooi lag het er bij, en de huisjes leken wel neergestrooid te zijn tegen de helling. Op het hoogste punt was er een marktje gaande waar je veel lokale producten kon kopen waaronder honing, zacusca (sandwichspread) en allerlei zelfgestookte dranken.

Na dat wij de dag ervoor een beetje gammele verblijfplaats hadden gehad, waren we wel toe aan eens een keer wat luxe. En dat kwamen we tegen hoor! In een 4 sterren pension hebben wij die middag en avond doorgebracht. Het was frisjes buiten, dat wel, maar we hadden dit keer een prachtige kamer met heerlijke badkamer en fantastisch uitzicht op de bergen. Geen straf dus om ‘ns een keertje binnen door te brengen in plaats van buiten. Die avond aten we in het restaurant van het pension, en hoewel we uren hebben gewacht tot ons gerecht gebracht werd hebben we ervan genoten! Ik koos dit keer voor een tomatensoep vooraf en als hoofdgerecht een heerlijk hertenstoofpotje. Zo lekker dat het was! Met volle buiken strompelden we naar boven naar onze goddelijke bedjes om daar een nacht goed te slapen.

De volgende ochtend genoten we in de ochtendzon van een goede koffie met een ontbijt. Deze dag zag er echt stralend mooi uit, en de temperatuur begon al flink op te lopen. We vertrokken vroeg, maar volgens de mannen werd het een klein stuk rijden vandaag. Ook wel eens lekker en Dorien en ik zagen ons diezelfde middag al helemaal bij een zwembad of meertje liggen met een goed boek en de hete zon. Helaas liep dit anders. In Roemenië kan je nooit uitgaan van goede wegen en ook al is iets maar 70 kilometer rijden, wij deden er uiteindelijk een uur of 6 over. Overal waren ze bezig aan de weg, en toen we op de bestemming aangekomen waren konden we geen goede verblijfplaats vinden. De ene was duur, de volgende was dicht en de ander was onvindbaar. Toen we uiteindelijk bordjes volgden voor een pension kwamen we aan de rand van het dorp bij een soort boerderijtje terecht wat het pension moest voorstellen. Het bestond uit verschillende gebouwen, allemaal van rustiek hout. De kamer die we kregen was enorm ruim, maar wat wel apart was, was dat ons dekbed van Doornroosje was.

Die avond zaten we in de warme zon met een verkoelend drankje. We aten onze buiken weer vol, genoten van het uitzicht en liepen een rondje over het terrein. Van bovenop de heuvel had je uitzicht over het dorpje en achter een hek liepen een aantal hertjes, zo schattig! Toen de zon onder ging werd er nog een keer gepooled door de mannen en slopen Dorien en ik rustig naar onze kamer voor een heerlijke nachtrust…

 

 


Posted in TRAVEL | November 20th, 2012 8 comments

I A S I

Ons volgende familiebezoekje stond op het programma. We zouden namelijk nog even langs de oom en tante van mijn hubby gaan. Deze wonen helemaal in het noordoosten van Roemenië namelijk de stad Iasi. De stad is enorm, en in Roemenië is het de studentenstad. De stad was vroeger de hoofdstad van voormalig vorstendom Moldavië, een land dat nu niet zo ver van Iasi vandaan ligt.

Bij aankomst werden we verwelkomt door zijn oom Christian en nichtje Amalia. We wilden liever niet in de stad verblijven (ziet er allemaal niet helemaal ‘kuis’ uit in de arbeidersbuurten) maar na aandringen van Lori, de vrouw van Christian besloten we toch maar een dagje te overnachten in Iasi. Die avond was het een groot spektakel in de stad. Echt ongelooflijk wat een verschil als je vanuit de woonwijken het centrum inkomt. Het lijkt net alsof je in een stad als Salzburg of Wenen terecht bent gekomen. Er staat een prachtig paleis dat aan alle kanten verlicht wordt. Op het grote plein is een jazzband bezig met het vermaken van het publiek wat uitermate goed lukt. Overal zijn luxe bars en gezellige terrasjes te vinden. We vermaakten ons dan ook uitermate goed in deze enorme stad. Het was ook erg leuk om samen met Christian, Lori en Amalia de stad te bekijken. Zij wisten overal wel wat leuks te vertellen, en zijn gewoon echt enorm leuke mensen. Amalia had het helemaal naar haar zin op de carrousel  en danste als een ballerina mee op de muziek. Geweldig meisje!

Na een hapje eten, drankje en wat gewandel besloten we naar ons smoezelige hotelletje te gaan. Want dat was het zeker. Er liepen louche figuren rond met twee vrouwen aan hun arm en toen we onze hotelkamer binnenkwamen bleek dat we geen eens lakens en kussens hadden. Bij het boeken hadden ze aangegeven dit in orde te maken voordat we terugkwamen uit de stad. Niet dus. De nightguard van die avond (een zielig jochie) moest op zoek naar kussens en lakens, en kon ze eerst niet vinden dus hij vond dat we het hier maar mee moesten doen. Nog steeds vind ik het verbazingwekkend dat je geen schone lakens en kussens kan vinden in een hotel maar goed. Wij waren het er niet mee eens en dreigden weg te gaan zonder te betalen. Toen had meneer ineens wel lakens, kussens maar van opmaken van een bed had hij ook nog geen kaas gegeten. Na ons eigen bed te hebben opgemaakt kropen we erin,  en in no time waren de luiken gesloten…


Posted in TRAVEL | November 8th, 2012 3 comments

T O . G H E O R G H E N I

Na onze korte citytrip in Sibiu gingen we de dag erna de natuur alweer in. We reden eerst door een heuvelachtig landschap met allerlei dorpjes. Uiteindelijk reden we de bergen weer in, en wat werd het hier belachelijk mooi! Ik heb al veel van Roemenie gezien, maar dit deel was onbekend, en WAUW! Zo veel groene mooie dennenbomen, meertjes en frisse lucht. We vonden het dan ook niet erg om hier ergens een pension te moeten zoeken, en we kwamen echt een fantastisch mooi pension tegen naast de weg en ook direct naast het bos. De spullen werden uitgeladen, neergesmeten en de wandelschoenen gingen aan. Langs de weg die we liepen kabbelde rustig een beekje aan ons voorbij, en hier en daar stond een paard rustig te grazen.

Toen we een uurtje verder waren, besloten we terug te gaan maar toen hoorden we vanuit het bos een soort gebrul. Wat het geweest is zijn we nog niet helemaal uit, maar ik ben bang dat het misschien wel een beer geweest kan zijn. Op een drafje liepen Dorien en ik dan ook snel terug naar de beschaving (voor hoever die daar was dan), want heel snel zullen ze je hier niet vinden als je iets overkomt.

Die avond werd het een groot eetfestijn. We bestelden een lekkere warme kop goulashsoep, en daarna liep ik samen met Dorien naar het wijnrek om eens een lekkere fles wijn uit te kiezen. Voor we het wisten was die wijn geschiedenis en zat hij tevreden in onze maagjes. Ook het eten was meer dan fantastisch. Grote porties, en lekker! Niet normaal. Wat waggelend probeerde ik de trap te vinden, op weg naar de kamer. Ik kon nog net m’n tanden poetsen en mijn make-up er af halen, want toen ik het heerlijke zachte bed voelde was ik meteen knock out!


Posted in TRAVEL | October 29th, 2012 4 comments