Into the jungle

Na een aantal dagen relaxen op het prachtige Mantanani eiland gingen we weer terug naar Kota Kinabalu om daar een nachtje in een luxe hotel (was niet onze planning, maar alle budgetplekken zaten vol en een heerlijk grote badkamer met stortdouche was meer dan welkom na kleddernat te zijn geregend en met modderspetters all over the place) te verblijven. Na een comfortabele nacht aten we in een cafe een broodje waarna we de taxi namen naar het busstation buiten de stad. We konden al snel instappen, en met een kleine vertraging zonder reden vertrokken we richting het regenwoud van Borneo. De bustocht was een verschrikking. Bon Jovi’s liveconcert stond aan op volume maximaal en dat voor 8 uur lang. Jep, wij waren dan ook heel blij met de stop na 4.5 uur in de bus te hebben gezeten.

Na nog ‘ns 4 uur kwamen we dan eindelijk aan in Sandakan. Dit is een stadje aan de oostkust van Borneo dat vaak gebruikt wordt als uitvalsbasis voor tripjes in de omgeving. Zo ook voor ons! Wij hadden een heerlijk retro hotel geboekt, waarschijnlijk superluxe in de jaren 80, maar een radio in de muur is nu niet echt meer up to date. Ik vond ‘t in ieder geval geweldig!

101

De volgende dag vertrokken we meteen vroeg op pad naar het Rainforest Discovery Center. Dit is een beschermd park waarin je op hoogte door het regenwoud kan lopen. Hierdoor zie je veel meer van de vegetatie en het was dan ook prachtig! We waren erg vroeg, en een van de enige in het park. Ondanks dat we vroeg waren was het bloedje heet en was het kleine restaurantje erbij zeer welkom.

102


103


104


105


106


107


108


109


110

Omdat we een chauffeur voor de hele dag hadden geboekt (voor maar 30,-) reden we na een aantal uren wandelen weer verder naar de hotspot van Borneo: de Orang Utans! Dit rehabilitatiecentrum genaamd Sepilok vangt Orang Utan weesjes uit het wild op, en laat ze opgroeien in een natuurlijke omgeving tot ze oud genoeg zijn en zetten ze dan terug in het regenwoud. Van te voren kregen we een video te zien met hoe dat in z’n werk gaat. Als de weesjes eenmaal terug zijn gezet krijgen ze als ondersteuning nog twee maal per dag te kans om eten te ‘halen’ op een plateau in het midden van de jungle. Deze voeder-momenten zijn niet alleen voor de weesjes interessant maar ook de wilde Orang Utans komen hier op af, want het is natuurlijk wel erg makkelijk. Van te voren betaal je entree, maar je krijgt geen garantie of je de Orang Utans ook echt gaat zien. Sommige mensen zien er 0 en andere bezoekers hebben het geluk en zien er soms wel 5! Best wel nerveus (ik keek echt al maanden uit naar dit moment) liepen we naar de voederplek met nog een groep toeristen. Het begon te regenen en we zagen geen enkele aap. Ineens begonnen de takken te ritselen in de verte en kwam er een jong Orang Utan’tje aangeslingerd. GE-WEL-DIG! Vervolgens kwamen er nog 2 aan waarvan 1 zeer brutale. We keken onze ogen uit, en toen we na een tijdje weer vertrokken liepen we nog een klein stukje door de jungle tot ik ineens boven m’n hoofd wat geritsel hoorde; NOG EEN ORANG UTAN! Deze zat op iets te knabbelen in de boom, echt wat een prachtige dieren zijn dat.

111


112


113


114


115

 

Uitgeteld kwamen we weer aan in het hotel waar we na een verfrissende duik, goede maaltijd heerlijk ons bed in doken: wat een enerverende dag….

post bottom


Posted in TRAVEL | February 1st, 2015 1 comment

The life on a paradise island

Tja de dagen die wij spendeerden op Mantanani eiland in Maleisië waren nogal eenzijdig. We wandelden veel, hingen veel in de hangmat, lagen op het strand, doken in de zee en dronken lekkere verse fruitsapjes. Heel vervelend allemaal. Voor de rest was het een zeer fotogenieke plek waar ik mijzelf dan ook heerlijk kon uitleven. Ze zeggen niet voor niets dat een foto meer zegt dan 1000 woorden toch?

076(1)

 

 

076(2)

 

076(4)

 

077(1)

 

077(2)

 

089

 

089(3)

 

085

 

086

 

089(2)

 

064

 

100

 

098

 

097

 

090

 

092

 

095

 

068


066

 

074

 

072

 

071

 

070

 

080


082

 

 

post bottom


Posted in TRAVEL | January 26th, 2015 3 comments

Mantanani island: arriving in a serene place

Vanuit Singapore namen we het vliegtuig naar Borneo, we gingen dus weer terug op Maleis grondgebied. Met AirAsia vlogen we in 3 uurtjes naar dit enorme eiland bekend om haar wilde jungle en de Orang Utan. Op een primitief vliegveld in Kota Kinabalu hadden we onze koffers zo te pakken en namen we een taxi naar ons hotel. Dit hotel was maar 30 euro, maar duizend keer zo luxe als het hotel in KL of Singapore (waar we dus het dubbele betaalde!). Na een heerlijke douche plofte ik op ons grote boxspring bed met de TV en airconditioning aan en belde ik even met de roomservice. Na een halfuurtje stonden er twee grote maaltijden voor ons, en we genoten met volle teugen van dit maaltje. Hierna vielen we in slaap, en dat was maar goed ook want de wekker ging weer op 5.00

Na een overdadig ontbijt (met bami, saté, yoghurt, vers fruit, pancakes enzovoorts…) namen we een spotgoedkope taxi naar de plek waar we opgehaald zouden worden door de crew van het verblijf op het eiland Mantanani. Dit duurde natuurlijk net iets langer als ik als Nederlandse gewend was en zag het al weer gebeuren dat ze ons waren vergeten. Gelukkig was dit niet waar en zaten we vervolgens een aantal uur in de bus naar een klein dorpje aan de kust. Hier namen we een jetty naar het eiland. Er werd vermeld dat het soms best een ‘bumpy ride’ kon zijn. Nou met dat ‘bumpy’ waren ze nog voorzichtig. Ik stuiterde bijna uit de boot en degene die achterin zaten waren kleddernat door de hoge golven die de boot insloegen.

DCIM100GOPRO

DCIM100GOPRO

Als er geen zand had gelegen had ik de grond gekust bij aankomst, zo blij dat ik was dat ik uit dat bootje kon stappen. We werden hartelijk welkom geheten door een aantal Maleise vrouwen met versgemaakte ijsthee. We kregen een korte introductie over het eiland en werden vervolgens naar onze hutjes gestuurd. Wij hadden het hutje aan het strand met dus een formidabel zeezicht. Het hutje was heel basic ingericht met een bed, een lamp en een ventilator (die het alleen doen in de avond als er stroom is). In de badkamer hing een douchekop en was een WC. Voor ons prima, op zo’n eiland ga je toch niet binnen zitten. We genoten deze eerste middag van de zeer welkome zeebries en aten een geweldig maal met uitzicht op een turquoise zee.

059

053

054

055

056

057

058

060

061

062

063

post bottom


Posted in TRAVEL | November 26th, 2014 2 comments

Singapore day 1

Na het zeer korte nachtje zonder slaap stonden we om 4.00 alweer beneden met onze koffers om met een taxi naar het vliegveld te gaan. We vertrokken naar Singapore, een vlucht van maar een uurtje. Alles verliep soepel, en knikkebollend zaten we in het vliegtuig.

Eenmaal aangekomen in Singapore waanden we ons in een hele nieuwe wereld. Het vliegveld zag er al gelikt uit, met extra checks en veel waarschuwingen wat betreft de verboden. Zo kost een peuk op de grond gooien je al snel 500 Singapore Dollars en voor drugs smokkelen geld de doodstraf. We bestelden een taxi die ons in no time naar ons hotel bracht. Deze staat is namelijk zo ontzettend klein, dat alles binnen een uurtje afstand van elkaar is. Voordat we onze kamer in konden (we arriveerden erg vroeg, dus de schoonmaak was nog bezig) liepen we eerst even de Arabische wijk in die naast dit hotel lag. We hadden trek en besloten bij een Pakistaans tentje wat te gaan eten. Ik nam een soort stoofschotel met rijst, en die was zo ontzettend pittig dat de tranen in m’n ogen stonden. Goede les dus, de volgende keer even vragen wat het pittigheidslevel is. Het hotel waar we nu verbleven was een stuk beter, ondanks dat we een kamer in de kelder hadden (de prijzen in Singapore zijn zo hoog voor een middenklasse hotel, dat we maar genoegen namen met een kelderkamer, dat scheelde ons namelijk 50 euro per nacht!). De kamer was schoon, het was goed geventileerd (en gelukkig niet zo heet als buiten pfoeh) en het personeel heel behulpzaam. We deden een dutje van 3 uurtjes om vervolgens Singapore in te gaan.

022

023

024

025

026

028

027

029

030

We gingen met de metro van ons hotel naar de Singapore Flyer. Nadat we een lekker stuk kleverige pekingeend ophadden gingen we naar de attractie: een superhoog reuzenrad van maarliefst 165 meter! Je betaalt er ongeveer 20 EUR per persoon voor, maar dat is het zeker waard. In de 15 minuten dat je in het rad zit heb je van alle kanten een waanzinnig uitzicht over Singapore met haar ongelofelijk hoge wolkenkrabbers. Het is bizar hoe vol deze stad staat!

Na dit uitje liepen we van mall naar mall. Het is niet normaal hoeveel malls er te vinden zijn in deze stad, op elke hoek van de straat vind je er wel één! Wij hadden de pech dat we op zondag waren, en wij niet wisten dat de meeste restaurants dicht gingen nar 17.00. Behalve de Chinese restaurants dan, die bleven open. Helaas zijn deze Chinese restaurants niet te vergelijken met wat wij in Nederland een Chinees restaurant noemen. Nee hier eten ze vissenkoppensoep en andere onverklaarbare dingen. Dat skipten we graag en we hapten weer wat fastfood weg. We waren aan ons eindje en sliepen een heerlijke lange nacht.

post bottom


Posted in TRAVEL | November 16th, 2014 comment

Kuala Lumpur

Woahh, da’s een tijd geleden. Mijn welgemeende excuses voor mijn afwezigheid. Ik had geen zin, geen tijd (vooral dankzij m’n studie, maar de laatste opdracht heb ik vorige week ingeleverd, yay!) en nog duizend andere smoezen om niet te updaten. Allereerst begin ik met de reis van afgelopen augustus die ik samen met hubby heb gemaakt.

In de middag vertrokken we vanaf Schiphol naar Kuala Lumpur. Het begon meteen met een flinke domper want we hadden een vertraging van 3 uur waardoor we onze overstap op Istanbul zouden missen. Eenmaal aangekomen in Istanbul hebben we het op een rennen gezet om onze volgende vlucht te halen. Toen we bij de gates aankwamen stonden/lagen/zaten er duizenden mensen, wat bleek: er vertrok geen enkele vlucht. Uren hebben we naar de borden zitten staren waarop stond dat de vlucht naar Kuala Lumpur om 03.00 zou vertrekken. Niet wetende dat we pas om 08.00 in de ochtend de lucht ingingen…

001(1)

DCIM100GOPRO

Eenmaal in Kuala Lumpur waren we helemaal aan ons eindje. We haalden onze koffers op en liepen naar de taxi standplaats om zo snel mogelijk naar ons hotel te gaan. Drama nummer 2. We kregen een mini kamer zonder raam, terwijl ik om een raam had gevraagd. De man achter de balie kon hier niets aan veranderen. Onze volgende vraag of er nog iets te eten was in de omgeving (het was inmiddels midden in de nacht) kwam het antwoord: McDonalds. Tja, er zat niet anders op om onze eerste Maleise maaltijd lekker vertrouwd te houden…. Toen we eindelijk ons maaltje binnen hadden kwam de buurman nog even klagen dat we niet moesten praten, wat bleek de muren waren zo dun als karton en er zat een deur naar de buren tussen. Wat een hotel.

De volgende ochtend zijn we meteen de stad in gegaan. Ondanks dat we ontbijt hadden geboekt bij het hotel konden ze ons dat niet aanbieden (goh wat verrassend). Samen met een Koreaan die vertelde de weg te weten in KL liepen we naar een centraal punt voor de sightseeing bus. Ergens halverwege KL kwamen we erachter dat de man heel de weg niet wist, en ook maar wat deed. De vriendelijkheid van de Aziaten blijkbaar, want nee zeggen doen ze hier niet. Ook al weten ze de weg niet, dan wijzen ze je liever verkeerd als dat ze nee zeggen.

008
006

009

007

010

014

Uiteindelijk op eigen houtje de bus gevonden en een heerlijk foute bustour gedaan. We waren immers een dag kwijt door de vertraging, en om toch wat van de stad te zien in 1 dag was dit de perfecte oplossing. Bij de Petronas Twin Towers hebben we onze eerste echte (en verrukkelijke!) Maleise maaltijd op en die was meer dan welkom na het ranzige McDonalds maaltje van die nacht. Vervolgens zagen we de torens van binnen, wandelden we door de parken, genoten we van het gevoel van deze enorme stad en sloten we de avond af in Chinatown. Van heel onze reis heb ik hier het lekkerst gegeten. Overal staan kraampjes en winkeltjes vol met eten en elke meter ruikt het weer anders. Wij hebben gewoon een random tentje uitgekozen waar het lekker druk was. Het rare was dat er meteen een man naar ons toe kwam rennen om bier aan te bieden, we sloegen zijn aanbod af maar twee seconde later stond er een vrouwtje naast ons die maar bleef zeuren: ‘ You want beer? Beer? You want?!’. Uiteindelijk kregen we onze bestelde cola’tjes en een bord met een geweldig noodle-gerecht.

018

020

019

We doolden door de straten op zoek naar ons hotel, en toen we dat uiteindelijk gevonden hadden was het al laat en we moesten echt gaan slapen. Om 04.00 zou de taxi weer voor de deur staan. Dankzij de jet-lag heb ik helemaal niets geslapen en hubby een enkel uurtje…. Morgen maar een Oxazepammetje nemen voor we gaan slapen.

post bottom


Posted in TRAVEL | October 6th, 2014 comment