Karpathos; day six

Daar gingen we dan in de Jimny, hup de bergen in. Het was even wennen zo’n auto maar al snel waren we geacclimatiseerd¬†en waagden we ons weer over de smalle bergweggetjes.

Bij Spoa sloegen we af richting Olympus en vanaf daar was de weg ongeasfalteerd. Het beging ging soepel. De Grieken hadden alles goed begaanbaar gemaakt. Maar niet voor lang. Achter de berg ging de weg over in een smalle hobbelweg vol rotsen/stenen en uiteraard was de vangrail weer nergens te zien. En bovenal; er was dit keer ook geen berm om eventueel uit te wijken. We passeerden plassen die giga diep waren, en op dat moment was ik blij dat we de Jimny hadden en geen Swift.

Het laatste stuk van de weg was milder en daar lag het voor ons; het oude Olympus verholen in de bergen! Prrrrrachtig! We parkeerden en liepen de stad in waar onze aandacht gelijk uitging naar een winkeltje in een uitgehouwen rots. We kochten een olie en azijnsetje en kregen als cadeau zeep gemaakt van melk mee. Het volgende winkeltje werden we zowat in gesleurd. Naamgenote Maria stond al met een hoofddoek in haar hand die moest en zou ik opdoen. Ze wikkelde het zwarte kleed met kraaltjes en franjes behendig om mijn hoofd, en vervolgens stond ze al klaar voor de foto. Ze werd helemaal vrolijk toen ze hoorde dat ik ook Maria heet. Gelukkig had ik Raul bij me voor de vertalingen want veel Engels kwam er bij haar niet uit. Ik kocht een witte ‘ hoofddoek ‘ die ik als sjaal kan gebruiken.

Onze volgende stop was een restaurantje met een schattig meisje die Grieks bleef praten over de ‘gata’ ¬†(katten). Na een maaltijd van een omelet, salade en tzaziki vervolgden we de tocht te voet. Het was koud maar gelukkig kwam de zon al steeds meer door! Slingerend volgden we alle paadjes door het dorpje en maakte we de trip terug naar onze Jeep.

Raul reed het onverharde stuk naar Spoa en binnen 1.5 uur kwamen we weer in ons appartement aan. Helaas was het onze laatste autodag en moesten we onze Jimny inleveren. Hierdoor voelden we ons meteen gehandicapt, want het verplaatsen wordt gelijk een stuk moeilijker. Als troost besloten we nog maar een keer een pita gyros te nemen….

post bottom


Posted in PHOTOGRAPHY TRAVEL | September 11th, 2011 comment