Isla de Mujeres

We hadden geen winderigere dag uit kunnen kiezen. De boot slingerde heen en weer op de woeste zee. Golven sloegen wild tegen de ramen, en mijn teleurstelling van zo even dat het (open) bovendek vol was verdween als sneeuw voor de zon. Na een optreden van een Mexicaan met een gitaar konden we aan wal. In eerste instantie hadden we het geniale idee om met de fiets het eiland rond te gaan, maar omdat we voor 50 peso’s (zo’n 3 euro) meer een scooter konden krijgen was de keus snel gemaakt. Veel mensen gebruiken hier een golfkarretje om zich voort te bewegen. Gezien het eiland niet erg groot is (zo’n 8 km lang en 500 meter breed) is dit een voordelige oplossing.

Raul zat ditmaal achter het stuur en ik genoot van het zonnetje achterop. Voor we het wisten waren we aan de andere kant van het eiland. Onderweg kwamen we allerlei prachtige uitzichtpunten en strandjes tegen. Eentje zelfs helemaal voor ons alleen! Fantastisch!

De westkust van het eiland is stukken ruiger, en enorme golven sloegen tegen de rotsachtige kust kapot. Hier rondom het eiland zwemmen dolfijnen en schildpadden, helaas zie je deze meestal in de zomer. Ergens in een achteraf straatje stopten we voor het eten. Helaas duurde het errrrg lang voor we het eten op tafel kregen (ongeveer een uur) en toen we het eenmaal kregen was het maar voor 1 persoon. Gezien we niet nog een keer zo lang wilden wachten, lieten we het maar zo en deelden we het maal. Gelukkig was de smaak van de gegrilde kip wel heel lekker, dat maakte al een hoop goed.

We reden het eiland een keer of 3 rond, zaten hier en daar op een strandje, pikten een drankje en gingen weer terug naar het dorp. Ook hier was een mooi strand om te bezoeken. Uiteindelijk was het weer tijd om de scooter in te leveren, en konden we wat rondslenteren door de nauwe steegjes met veel winkeltjes. Omdat de halve maaltijd niet vullend genoeg was geweest voor mr. daalden we maar weer neer bij een willekeurig restaurantje waar een oude zenuwachtige man ons te woord stond. Hij raadde de taco’s met kip en bonen aan, zo gezegd zo gedaan en in no time stond er een bord vol voor Raul z’n neus. Gulzig at hij alles op, en vervolgens liepen we naar de boot waar we als een razende terug gingen naar Playa Tortugas; het strand voor ons hotel.

post bottom


Posted in TRAVEL | February 7th, 2012 2 comments

Debby - February 8, 2012

Wat een heerlijke sfeerbeelden zeg 🙂


Ise - February 10, 2012

Wauw, wat een geweldige vakantiefoto’s!