Aye! The Caribbean sea

Na een heerlijk ontbijt in een mooi restaurantje vertrokken we naar het noorden. Helaas was het weer voor het eerst bewolkt en toen we bij Laguna Bacalar aankwamen vonden we het ook niet bijster interessant. Als de zon er op schijnt, wordt het water een turquoise kleur, maar door de bewolking was dat nu niet het geval. We reden dus weer verder naar Tulum!

Tulum zou het hoogtepunt van de reis zijn, maar het was alles dan dat. Onze hersensen stonden nog geprogrammeerd op het rustige echte Mexicaanse leven, met echte cowboys en goed eten. Helaas was het hier een grote toeristische attractie geworden. Toch nieuwsgierig baanden we ons een weg langs alle kraampjes met souvenirs en fotomomenten met verkleedde Indianen. We volgden de massa door een mooi groen gebied en toen kwamen we bij Tulum’s ruïnes aan. Tja, leuk inderdaad zo die oude gebouwen aan de zee maar die mensenmassa is echt absurd.  Ik weet van mezelf dat ik altijd wat agressief word (van binnen dan, ik zal het niet uiten) als er zoveel mensen zijn die voor me voeten lopen, in de weg staan, irritant poseren. Ook de hitte werkte niet mee, en toen ik shakend boven op een rost stond besloten we rechtsomkeer te maken en weg te gaan van deze poppenkast.

Ik had gelezen dat bij Xcacel een mooi strand moest zijn. We namen de afslag en reden 3x verkeerd maar eindelijk vonden we het beschermde gebied. Voor maar liefst 10 peso’s mochten we met auto en al parkeren bij het strand. Ik had nog steeds het enorme toeristische beeld in mijn hoofd en ik was meer dan verbaasd toen we zagen dat het strand niet zo druk bevolkt was! Het was zo Pirates of the Caribbean-achtig mooi, wow! Op een enkele zonaanbidder na was er bijna niemand. We wandelden wat langs de kustlijn en zagen witte krabbetjes hun hol weer inschieten. Zo nu en dan nam ik een duik in de helderblauwe zee. Heerlijk! Teruglopend naar de auto zagen we een dozijn leguanen zichzelf opwarmen in de zon. Helaas moesten we weer verder want vandaag moeten we de auto ook weer inleveren.

Toen we net Cancun inreden barste er een tropisch buitje lost. Holy cow! Wat kan het regenen hier. De maximum snelheid van de ruitenwissers was niet voldoende en we reden verder met een slakkengangetje. Vijf minuten later stond m’n Rayban alweer op m’n neus. Zo snel kan het gaan hier!

We lieten onze lieftallige bolide achter en we werden naar het hotel gebracht. Het hotel is simpel maar oke. We kregen net weer een bui op onze koppies, een fatsoenlijk afvoersysteem hebben ze hier niet en door 20 centimeter diep water liepen we terug. Vanmiddag hebben we een groep ontmoet die ‘s avonds naar CocoBongo (de grootste club daar) gingen en mensen verzamelden om mee te gaan. Uiteindelijk besloten ook wij mee te gaan en bestond de groep uit een gemeleerd gezelschap; van Canadezen tot een Kroaat en van een Chileen tot een Zweed. We kwamen aan in het centrum van Cancun en hier is het een regelrecht gekkenhuis! Na een enorme lange wachttijd en een rij van hier tot Tokio mochten we dan eindelijk naar binnen. Wat een show geven ze daar zeg. Van dansende slingerende clowns tot een fake Lady Gaga. Ook de Egyptische mannen in de touwen waren geweldig! Maar wat een verstikkende drukte, ppfff. Na een tijdje verlieten we het drukke gedruis en namen we de bus terug naar het hotel.

post bottom


Posted in TRAVEL | February 3rd, 2012 2 comments

Bianca - January 13, 2013

Ik heb al je reisfoto’s bekeken en ik ben fan!
Hele mooie foto’s en reizen maak je!


Lyntje - January 13, 2013

Aah dankje, echt leuk om te horen :)!