Full day on the road

Inmiddels hebben we er zo’n 1700km opzitten, waarvan vandaag de langste etappe; ongeveer 500 kilometer. Wat je hier allemaal tegenkomt onderweg is verbazingwekkend., maar het begint een beetje te wennen. Hoewel ze ook hier de regel links inhalen hanteren, houd vrijwel niemand zich eraan. Voorsorteren komt ook niet voor in het vocubulair van de gemiddelde Mexicaan. Er wordt pas op de kruising besloten of men links of rechts moet.

Ook het straatbeeld qua bolides is erg divers. Van prachtige gepimpte Dodges’ tot niet identificeerbare brakken waarvan alleen de motor het nog doet. In elke pickup staan  achterop een hoopje mensen met de haren in de wind, en zelfs de politie doet hier aan mee. Naast motorvoertuigen zien we ook geregeld fietsen met bakken voor op en een soort overkapping, je kan het iets vergelijken met de Aziatische tuktuk. Deze gevallen komen soms van een zandpaadje zo de snelweg opstuiven.

In de dorpen moeten we geregeld hard op de rem trappen voor de ‘topes’, een soort verkeersdrempels met dramatische gevolgen voor je auto. Deze dingen worden slecht of soms zelfs helemaal niet aangegeven waardoor ik een enkele keer half gelanceerd werd door mijn onacceptabele snelheid voor deze dodelijke dingen. En al zien we zo’n tope niet over het hoofd is het wel een enorm gat in de weg dat ons verrast. Geregeld slalommen we over de weg om de enorme gaten te ontwijken. Voor de rest zijn de wegen hier aardig te doen. Wat me wel opvalt is dat er om de kilometer een bord staat met ‘ Rijd voorzichtig, je familie wacht thuis op je.’ of ‘ Volg de geboden op’ of ‘Ruïneer de verkeersborden niet.’ etc.etc. maar borden met waar de weg heen gaat en de aantal kilometers? Zelden.

Gelukkig verliep de reis vandaag goed. Alleen is Escercega waren we de weg weer even kwijt maar na navraag hervonden we die ook weer snel. We trapten het gas flink in en binnen 5 uur waren we in Chetumal. De hoofdstad van Quintana Roo. De eerste georganiseerde stad wat mij betreft. De straten hebben namen, en alles is logisch ingedeeld. We zitten in een baai genaamd Bahia de Chetumal. Helaas is de zee hier wat modderig, en dus niet echt lekker om in te zwemmen. Voor de rest is het prima vertoeven hier. We zitten zo’n 7 km van Belize af, maar voor een dagtrip wordt het afgeraden. Van Belize terug naar Mexico kan de Mexicaanse grenspolitie je tegenhouden en je verplichten geld te betalen, volgens hen moet je minimaal 72 uur in Belize verblijven. Dit is natuurlijk allemaal grote onzin, maar ze doen hier alles voor geld, en als je die snuiters hier ziet staan met hun geweren geef je, je geld wel af hoor!Onderweg werden we ook een aantal keer gecontroleerd door de politie en het leger omdat we door een smokkelgebied reden. Een Amerikaan moest heel zijn auto leeghalen, wij gelukkig niet.

Morgen rijden we via Riviera Maya richting Cancun waar we een aantal dagen verblijven. Heerlijk even niks, want het reizen is best vermoeiend zo. Raul gaat beneden even een Tom Collins voor me halen, dat heb ik wel verdiend denk ik zo, na 500 km nonstop rijden.

post bottom


Posted in TRAVEL | February 1st, 2012 2 comments

Elisabeth - February 2, 2012

Wat een mooie foto’s en wat een leuke site, je hebt er een lezer bij.


Lyntje - February 2, 2012

Leuk om te horen 🙂 thanks!