Kuala Lumpur

Woahh, da’s een tijd geleden. Mijn welgemeende excuses voor mijn afwezigheid. Ik had geen zin, geen tijd (vooral dankzij m’n studie, maar de laatste opdracht heb ik vorige week ingeleverd, yay!) en nog duizend andere smoezen om niet te updaten. Allereerst begin ik met de reis van afgelopen augustus die ik samen met hubby heb gemaakt.

In de middag vertrokken we vanaf Schiphol naar Kuala Lumpur. Het begon meteen met een flinke domper want we hadden een vertraging van 3 uur waardoor we onze overstap op Istanbul zouden missen. Eenmaal aangekomen in Istanbul hebben we het op een rennen gezet om onze volgende vlucht te halen. Toen we bij de gates aankwamen stonden/lagen/zaten er duizenden mensen, wat bleek: er vertrok geen enkele vlucht. Uren hebben we naar de borden zitten staren waarop stond dat de vlucht naar Kuala Lumpur om 03.00 zou vertrekken. Niet wetende dat we pas om 08.00 in de ochtend de lucht ingingen…

001(1)

DCIM100GOPRO

Eenmaal in Kuala Lumpur waren we helemaal aan ons eindje. We haalden onze koffers op en liepen naar de taxi standplaats om zo snel mogelijk naar ons hotel te gaan. Drama nummer 2. We kregen een mini kamer zonder raam, terwijl ik om een raam had gevraagd. De man achter de balie kon hier niets aan veranderen. Onze volgende vraag of er nog iets te eten was in de omgeving (het was inmiddels midden in de nacht) kwam het antwoord: McDonalds. Tja, er zat niet anders op om onze eerste Maleise maaltijd lekker vertrouwd te houden…. Toen we eindelijk ons maaltje binnen hadden kwam de buurman nog even klagen dat we niet moesten praten, wat bleek de muren waren zo dun als karton en er zat een deur naar de buren tussen. Wat een hotel.

De volgende ochtend zijn we meteen de stad in gegaan. Ondanks dat we ontbijt hadden geboekt bij het hotel konden ze ons dat niet aanbieden (goh wat verrassend). Samen met een Koreaan die vertelde de weg te weten in KL liepen we naar een centraal punt voor de sightseeing bus. Ergens halverwege KL kwamen we erachter dat de man heel de weg niet wist, en ook maar wat deed. De vriendelijkheid van de Aziaten blijkbaar, want nee zeggen doen ze hier niet. Ook al weten ze de weg niet, dan wijzen ze je liever verkeerd als dat ze nee zeggen.

008
006

009

007

010

014

Uiteindelijk op eigen houtje de bus gevonden en een heerlijk foute bustour gedaan. We waren immers een dag kwijt door de vertraging, en om toch wat van de stad te zien in 1 dag was dit de perfecte oplossing. Bij de Petronas Twin Towers hebben we onze eerste echte (en verrukkelijke!) Maleise maaltijd op en die was meer dan welkom na het ranzige McDonalds maaltje van die nacht. Vervolgens zagen we de torens van binnen, wandelden we door de parken, genoten we van het gevoel van deze enorme stad en sloten we de avond af in Chinatown. Van heel onze reis heb ik hier het lekkerst gegeten. Overal staan kraampjes en winkeltjes vol met eten en elke meter ruikt het weer anders. Wij hebben gewoon een random tentje uitgekozen waar het lekker druk was. Het rare was dat er meteen een man naar ons toe kwam rennen om bier aan te bieden, we sloegen zijn aanbod af maar twee seconde later stond er een vrouwtje naast ons die maar bleef zeuren: ‘ You want beer? Beer? You want?!’. Uiteindelijk kregen we onze bestelde cola’tjes en een bord met een geweldig noodle-gerecht.

018

020

019

We doolden door de straten op zoek naar ons hotel, en toen we dat uiteindelijk gevonden hadden was het al laat en we moesten echt gaan slapen. Om 04.00 zou de taxi weer voor de deur staan. Dankzij de jet-lag heb ik helemaal niets geslapen en hubby een enkel uurtje…. Morgen maar een Oxazepammetje nemen voor we gaan slapen.

post bottom


Posted in TRAVEL | October 6th, 2014 comment