Never just take a yellow road…

Het begon allemaal zo goed… Na een lekker Turks ontbijt reden we naar de chaos van Antalya. Ik kreeg weer even een Istanbul-flashback maar gelukkig is deze stad stukken kleiner dan voorgenoemde. De weg die daarna volgde was prachtig! Mooie zee, met daarnaast hoge groene bergen. Hier en daar was een mooie baai te zien en we genoten van de trip.

Onderweg bekeken we de kaart even. De rit ging zo voorspoedig dus ik dacht dat het wel leuk was als we een stuk afsneden (de hoofdweg liep nogal om naar onze bestemming) en een gele weg namen. Dan kregen we vast en zeker mooie uitzichten was mijn voorspelling. Deze voorspelling kwam uit. Helaas had ik van te voren niet voorspeld dat de wegen zo verschrikkelijk slecht waren dat het een wonder mag heten dat de huurauto zonder enige schade op de afleverplaats is gearriveerd. De weg bleef maar stijgen en stijgen en ik kreeg echt de zenuwen. Hubby daarentegen zat me vanaf de rechterkant uit te lachen want wat kon er nou gebeuren was zijn antwoord? Inmiddels waren alle scenario’s al mijn grijze massa gepasseerd, en vol temperament besloot ik dat even mee te delen aan hem.

Toen de weg begon te dalen (na drie miljoen kilometer ongeveer) deed mijn hart een sprongetje. Nog steeds zaten er gaten in de weg zonder asfalt waar een atoombom jaloers op zou zijn maar ik kon in ieder geval ergens daar duizenden meters beneden een kronkelend weggetje zien liggen waar wij binnen nu en weet ik hoeveel uur terecht zouden komen (en dan hoop ik via de weg, niet via de zwaartekracht if you know what i mean). Het gele weggetje was dus een drama maar ik moet wel eerlijk bekennen dat het gele weggetje ook veel moois had. Leuke dorpjes, mooie vergezichten en af en toe een geit die ons een begroeting gaf. Alsnog voelde ik mij een gezegend mens toen ik veilig mijn eerste stappen in ons hotelletje in Hisaronu zette…

window1

window2

window3

window4

window6

window7

window8

window9

window10

window11

window12

window14

window15

post bottom


Posted in TRAVEL | August 16th, 2013 2 comments

Wendy - August 16, 2013

Je hebt het overleefd en het heeft ook nog prachtige foto’s opgeleverd. 🙂


Claudia - August 16, 2013

Turkije is prachtig!