Coastline #1

Vol goede moed reden we een landweggetje in, in de hoop dat we een mooie klif tegen zouden komen. Er was geen enkel weggetje dat ook maar naar de kust leidde, dus toen we ergens stijl op een heuvel stonden besloten we de hoofdweg maar op te zoeken. Toen we over het zandpaadje terugreden besloten we nog even te kijken wat er aan het einde van het veld lag, maar dat moest dan wel te voet gebeuren. Zelfverzekerd stapten Deb en ik uit de auto en met grote passen, brandnetels ontwijkend, ┬áliepen we door het bemodderde veld. We slaakten een kreet van vreugde toen we kalkwitte rotsen zagen omgeven door een azuurgekleurde oceaan; we hadden een klif gevonden! We konden onze lol niet meer op. Springend maakten we foto’s en hoewel het ijzig koud was, en het briesje was veranderd in een flinke wind, kon het ons niets meer schelen. Wat was dit mooi zeg! En het leukste was nog; niemand anders was hier te vinden omdat het zo afgelegen was dus we hadden het plekje helemaal voor ons zelf. Check de plaatjes:

post bottom


Posted in TRAVEL | April 26th, 2012 comment